Derya Deniz cesur dansları ile sosyal medyayı salladı.
“Dans Etmek Benim İçin Özgürlük”
Dans etmeye, fuar modelliği ve özel asistanlık yaparken başladım. Her şey bir gecede oldu. Yaklaşık 8 yıl önce İstanbul’da yaşıyordum ve hep dansçı olmanın hayalini kuruyordum. O dönem dansa büyük bir merak sarmıştım.
Bir gece, WhatsApp grubuna bir ilan düştü: “Marmaris’te dansçılar aranıyor.” Hemen başvurdum ve ertesi gün Marmaris’te işe başladım. Her şey gerçekten bir gecede gelişti.
İlk olarak Latin danslarıyla başladım, iki yıl boyunca yaptım. Sonra bir süre dans asistanlığı yaptım. Ancak Latin danslarının maddi olarak yeterince kazanç sağlamayacağını düşündüğüm için bu alandan ayrıldım. Şu an striptiz dans ve oryantal dans yapıyorum. En sevdiğim ise kesinlikle oryantal. Çünkü o dansı yaparken kendimi adeta bir Arap prensesi gibi hissediyorum — egzotik, seksi ve gizemli bir dans türü.
Sahneye çıkmadan önce mutlaka dua ederim. Bu konuda inançlarım var; duasız adım atmam. Sahne çok başka bir yer. Bazen sahneye aşkla çıkıyorum, bazen ise içimde nefretle… Bu tamamen ruh halime bağlı olarak değişiyor. Özellikle büyük sahnelerden önce çok heyecanlanıyorum, ama bu heyecan da işin en güzel tarafı.
En unutulmaz sahne deneyimim ise hamileyken, İstanbul’da, beşinci aya kadar dans etmemdi. Taksim Balo Sokak’ta dans ederken herkes beni “hamile dansçı” olarak tanımıştı. Beşinci ayıma kadar karnım belli olmuyordu, çoğu kişi göbek yaptığımı sanıyordu 🙂 Taksim’de çok fazla anım var…
Dans benim için özgürlük demek. Sözlerimin, duygularımın ve içimde söylemek istediklerimin beden dilimle yansıması. Eğer o gün ruh halim iyiyse dansım da çok daha mutlu ve enerjik oluyor. Ama sinirli bir günümdeysem, bu da dans hareketlerime yansıyor — bunu fark edenler olmuştu.
Her gün olmasa da haftada en az üç gün dans ediyorum. Zaten bu işin kendisi en güzel spor.
Koreografi oluşturmak benim için çok zor değil. Bir veya iki kez izlediğimde hemen öğrenebiliyorum.
Dans dışında en sevdiğim şey seyahat etmek. Yeni yerler görmek, müzeler gezmek ve keşfetmek en büyük tutkum. İş bahanesiyle Türkiye’nin yarısını gezdim diyebilirim.
İdolüm tam olarak belli değil, ama tarzımı benzettikleri bazı beğendiğim isimler var.
Dansla ilgili büyük bir hayalim yok. Zaten her dansçı belli bir yaşa kadar bu işi yapabiliyor. Bir noktadan sonra dans sizi bırakıyor, siz onu değil.
